Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

УкраїнськаFrench Italian SpanishDutchРусскийPolski

Premierowe wystąpienie choru odbyło się 9 kwietnia 1994 roku w Konserwatorium Kijowskim im. P. Czajkowskiego na festiwalu „Premiery muzyczne sezonu”. Właśnie od tej pory rozpoczęła się jego bogata twórcza droga związana nierozdzielnie z życiem artystycznym Kijowa i wykonaniem muzyki współczesnych kompozytorów ukraińskich. Dopiero teraz rozumiemy na ile trafnie i symbolicznie przez wtedy jeszcze amatorski zespół na czele z chórmistrzem Larysą Buchońską dla zatytułowania choru została wybrana nazwa serca stolicy Ukrainy – ulicy Chreszczatyk.

Teraz, kiedy chór jest znany i lubiany, nikogo nie dziwi to, że w ciągu swojej nie tak długiej historii on wykonał 3489 nowych utworów (stanem na 31 grudnia 2016 roku), w tym – 1176 premiery.W większości wypadków to są poważne struktury kompozycyjne i nawet opera „Zolotoslow” Lesi Dyczko w 2009 roku. Wyjątkowa pracowitość, kiedy w ściśle określone terminy gotuje się najtrudniejsze programy współczesnej muzyki, prawie nieograniczone stylowy, gatunkowy i techniczny zakresy, mistrzowska wykonawcza zdolność zespołu zrobiły chór stałym uczestnikiem „Kyiv Music Fest”, „Przemiery muzyczne sezonu”, corocznych „Zgromadzeń Wielkanocnych”, wielu koncertów w filharmonii, współnych programów z najlepszymi orkiestrami i wykonawcami solowymi Ukrainy. Jednocześnie chór bierze udział we wszystkich uroczystych i oficjalnych wydarzeniach Stolicy, tworzy i pokazuje na widowni własne programy koncertowe, w tym – oryginalne przeróbki popularnej na całym świecie muzyki, przy pierwszej możliwości wyrusza w trase koncertowe zbierając pełne sale po Ukrainie, dokonuje zapisów funduszowych na radiu, wykonuje na zlecenie kompozytorów nagrania ich utworów.

Jak mówią sami kompozytorzy:

  • «...mu bezmiernie zawdzięcza duża ilość naszych współczesnych kompozytorów ze wszystkich obwodów Ukrainy. Chór zawsze bardzo ściśle odczuwa dramaturgię utworu, jego poetyckość, duchowość, jednolitość stylową, niezależnie od tego czy to jest nieduża miniatura chorowa, czy duży utwór z wielu części” – Lesia Dyczko, laureatka Narodowej premii im. T. Szewczenki, artystka narodowa Ukrainy;
  • «...komunikacja z „Chreszczatykiem” to zawsze twórcze święto. Ten wybitny zespół potrafi znakomicie wykonywać utwory współczesnych kompozytorów bez względu na ich trudność. Miękka kantylena, czystość stroju, wysoka technika wokalu – to wszystko w całości tworzy niezapomniane wrażenie” – Oleksandr Jakowczuk;
  • «Każdy kompozytor chce spotkać „swojego” wykonawcę, tego, który ściśle odczuje i potrafi w pełni odtworzyć włożoną przez autora myśl. Dla wielu takim wykonawcą stał się chór „Chreszczatyk”. Czystość i obfitość tembrów, wspaniałe poczucie zespołu, głębokie przenikanie do koncepcji utworu – to tylko niektóre cechy maniery wykonawczej tego cudownego zespołu”, - Hanna Hawrylec, zasłużona działaczka kultury Ukrainy;
  • «Szczególnie znaczącym zakresem twórczości „Chreszczatyka” jest zachęcanie autorów do pokusy wypróbowania siebie w pisaniu chorowym. I kompozytorzy z różnych miast naszego kraju raz po raz przyjeżdżają do Kijowa lub zapraszają chór do siebie i powstrzymawszy oddech wsłuchują się w każdą nutę swojego utworu rozumiejąc, że wykonanie jest doskonałe...” – Wiktor Tymożyński, zasłużony działacz sztuki Ukrainy;
  • «Chreszczatyk» jest wzorem mobilnego, zawodowego wspólczesnego zespołu muzycznego, otwartego na poszukiwanie, na muzykę z różnych epok i gatunków, różnych prądów stylistycznych. Oni śpiewają wszystko – zaczynając od muzyki ukraińskiego i światowego baroku a na współczesnej muzyce kończąc, oni chętnie wspierają wszystko nowe, odkrywając imiona nowych kompozytorów, zaczynając od studentów, których pierwsze utwory wykonują niejeden rok. Uważam, że ten wspaniały zespół na czele z Pawłow Strucem – to prawdziwe laboratorium nowej muzyki o wysokich technologiach i artystycznym uzbrojeniu.” – Ihor Szczerbakow, Głowa Wspólnoty Kompozytorów Ukrainy.

Własnie wykonanie utworów współczesnych autorów i muzyki nowej generacji kompozytorów Ukrainy stało się zasadniczą podstawą twórczego utwierdzenia się zespołu, przyniosło mu sławę i wyznanie. Od roku 1999 chór nadal działał jako zawodowa komunalna instytucja kultury, lub – jak się mówi – „miejska”. Od tej pory on jest dofinansowywany ze środków miasta Kijowa, w tym – od roku 2008 – częściowo.

W grudniu 2009 roku zespół uzyskał tytuł «akademickiego». Od stycznia 2011 roku jego nazwą oficjalną jest: Akademicki kameralny chór «Chreszczatyk».

Wprawdzie nowy oddech chór uzyskał w roku 2007, kiedy na jego czele stali dyrektor i inspirator pomysłu stworzenia „teatru chórowego” Andrij Wojinow oraz kierownik artystyczny zasłużony artysta Ukrainy Pawło Struc. To właśnie oni teraz stawiają przed zespołem ambitne wyzwania z rozszerzenia twórczych horyzontów, wyjścia za granice przyjętych ogólnie pojęć i stałych wyobrażeń o chorze kameralnym.

Po raz pierwszy absolwent Narodowej Akademii muzycznej im. P. Czajkowskiego Pawło Struc przyszedł do „Chreszczatyka” jako śpiewak w roku 1995. On przeszedł całą drogę kształtowania się choru od amatorskiego do zawodowego, a w 2000 roku został zaproszony na stanowisko dyrygenta. To właśnie on teraz jest nosicielem tradycji założonych od momentu urodzenia się choru: modlitewnego śpiewu muzyki duchowej, tembrowej tradycji dźwięku, fanatycznej wymogliwości do elitarnej jakości wykonania.

Nieprzeciętna, bogata w wydarzenia twórcza droga „Chreszczatyka” byłaby niemożliwa gdyby nie szczera miłość do swojej sprawy, prawdziwy duch zespołu, klimat życzliwości i wzajemnego wsparcia łączące zespół.

Śpiewacy choru „Chreszczatyk” – to zawodowi muzycy, absolwenci czołowych uczelni muzycznych Ukrainy. Każdy jest wspaniałym „zespołowcem” i utalentowanym solistą, a programy koncertowe w gatunku „teatru chorowego” wpoiły wszytkim niewłaściwe dla zwykłych artystów „chorowych” sceniczne środki artystyczne. Wszyscy po „szkole” „Chreszczatyka” z wdzięcznością i ciepłem przypominają swoją pracę w zespole oraz swój wzrost zawodowy i twórczy.

Szczera przyjaźn i owocna współpraca powiązuje chór z wieloma wybitnymi artystami, zwłaszcza z kompozytorami: Lesią Dyczko, Ihorem Szczerbakowem, Hanną Hawrylec, Mychajłem Szuchem, Wiktorem Tymożyńskim, Wolodymyrem Runczakiem, Oleksandrem Jakowczukiem, Tetianą Iwanicką, Leopoldem Jaszczenkiem, Oleksandrem Sarackim, Wasylem Hajdukiem, Markiem Jasińskim (Polska), Raufem Aliewem (Azerbejdżan), Alwinem Michaelem Schronenem (Niemcy); oraz dyrygentami: Wolodymyrem Syrenkiem, Waleryjem Matiuchinem, Ihorem Pałkinem, Oleksijem Bażenowem, Mykolą Łysenkiem i wieloma innymi. Wynikiem tych twórczych tandemów stały się światowe premiery wspaniałych utworów, niepowtarzalne programy koncertowe, szczere i prawdziwe – do „mrówek” – emocje widzów.

Może się wydać, że chór wykonuje w większości współczesną muzykę. To nie jest tak: nasz repertuar zawiera różne programy koncertowe należące do skrabcu światowego dziedzictwa kulturalnego. Ostatnio zespół wykonywał m.in.: «Stworzenie świata» i «Mszę Nelsońską» J. Haydna, «Requiem» W.А. Mozarta, «Requiem niemiecki» Brahmsa, «Carmina Burana» C. Orffa, «Stabat Mater» G. Rossini, Symfonię № 8 G. Mahlera, Mszę dla choru mieszanego i zespołu dętych I. Strawińskiego, Mszę dla choru mieszanego i kwintetu dętych A. Brucknera, ІІ-gą symfonię-kantatę F. Mendelssohna-Bartholdy’ego, «Magnifikat» і «Gloria» A. Vivaldiego, «Chichester Psalms» L. Bernsteina, Mszę G-dur F. Schuberta oraz wiele innych.

Jednak rzecz jasna, że ulubionymi dla publiczności i zespołu twórczego są nasze własne niskobudżetowe próby „teatru chórowego”:

  •  „Ave Maria – Pochwalona і Najświętsza” - antologia utworów o Matce Bożej od dawnych czasów do współczesności w połączeniu poetyckim z fragmentami cyklu „Życie Maryi” R.M. Rilkiego, z własnym tłumaczeniem na język ukraiński;
  •  „Roczny solstycjum ukraińskiego śpiewu obrzędowego” – cykl z czterech programów wypełniających przestrzeń tradycyjnych sezonowych świąt ludowych oryginalną śpiewaną treścią z lepszych kompozycji narodowego skarbcu muzycznego. W nim zostały zawarte „ Niebo i ziemia”(kolędy, szczedriwki), «Dziwa Wiosno» (wiośnianki, gajówki), «Kupalski Bóg» (śpiewy w noc na Jana Kupała) і «Weselny chleb» (żniwiarskie i weselne pieśni);
  • «Сafe-chantant Khreschatyk» – musical chorowy skomponowany z oryginalnych przeróbek znanych na całym świecie francuskich kompozycji piosenkarskich;
  • «Schlagery zewsząd» – program, w którym są odegrane i prześpiewane przez śpiewaków światowe hity popularnej muzyki : Besame mucho», «Let my People Go», «Only you», «Yesterday», «O Mammi blue», «Sometimes i feel like a motherless child», «Bohemian Rhapsody», «Caruso» oraz inne.

Materiał informacyjny Larysy Buchońskiej o założeniu „Chreszczatyka” mogą Państwo przeczytać na stronie: http://www.parafia.org.ua/person/buhonska-larysa/